مدل گرانج یا استایل گرانج به مجموعه ای از لباس های شلخته گفته می شود که هیچ تناسبی با همدیگر ندارند و میان زن و مرد تفاوتی ندارد.  در کتاب شاهنامه آمده است که برای اولین بار طهمورث پادشاه پیشدادی لباس پوشیدن را دستور داد. لباس برای بشر در ابتدا تنها برای در امان ماندن از سرما به کار گرفته می شد، اما پس از چندی از لباس به عنوان معرفی کننده قبیله استفاده می شد، به این معنی که هر قوم لباس مخصوص خودش را به تن می‌کرد.. پس از گذشت مدتی و ایجاد مشاغل مختلف در جامعه، هر شغلی لباس مخصوص خود را پیدا کرد و هر کس برای شغل خود لباس بخش خصوصی طراحی کرد که پس از آن هر کس به این شغل وارد می‌شد همان لباس را بر تن می کرد، مانند لباس چوپانی یا لباس آهنگرها….  پس از ایجاد حکومت ها هر حکومتی برای اینکه کارمندان خود را از مردم عادی متمایز نماید، لباسی را به عنوان لباس رسمی طراحی کرد تا افرادی که کارمند دولت هستند با آن لباس ها شناخته شوند.

در گذشته ها سال ها طول می کشید تا مدل لباس پوشیدن مردم  تغییر کند. ممکن بود ۵۰۰ سال مردم یک جور لباس را  فقط در یک مدل  استفاده کنند. اما در عصر جدید و با جدا شدن بسیاری از کارها با هم طراحی لباس به عنوان یک شغل جدید شناخته شد. این طراحان لباس دیگر برای شغل خاص یا قبیله و یا حکومت لباسی طراحی نمی کنند. آنها برای تک تک مردم لباس‌هایی را طراحی می نمایند و هر کسی هر لباسی را با هر شغلی می پوشد، مگر اینکه در محلی خاص به مراجعه کنندگان دستور بدهند تا لباس رسمی پوشیده شود. طراحی لباس ها بر اساس حال و هوای جامعه و وضعیت روانی افراد جامعه انجام می پذیرد. ممکن است در نگاه اول این لباس ها زیاد زیبا به نظر نیاید اما نشانگر طرز تفکر آن شخص در جامعه در آن زمان بخصوص است. یکی از این طرح های لباس استایل گرانج است.

چگونگی پیدایش استایل گرانج

در دهه ۶۰ و ۷۰ صنعت مد و لباس در حال تغییر و تحولات بسیار زیادی بود. این صنعت تحت تاثیر تحولات سیاسی و اجتماعی که در جهان غرب در حال رخ دادن بود، قرار داشت و بر اساس آن لباس هایی و یا حتی مدل آرایش موی سر طراحی می‌شد که برخی از آنها تا هم اکنون مورد استفاده مردم قرار می گیرد. گرانج یکی از این جریان های مد در آن زمان بود. گرانج اصلاً نام یک گروه موسیقی آنارشیست بود که برای اولین بار در سال ۱۹۷۲ در عرصه موسیقی به شهرت رسید و طی ۲۰ سال آینده یکی از پرطرفدارترین گروه های موسیقی به شمار می رفت. موسیقی گروه گرانج مخلوطی از سبک‌های از انواع سبک های موسیقی غربی بود و بیشتر برخلاف قواعد اجتماعی آهنگسازی می‌کردند. مدل لباس خواننده های این گروه برعکس گروه‌های دیگر که همیشه با کت شلوار های عجیب و غریب و کراوات و پاپیون های رنگی بر روی صحنه می رفتند و سعی می کردند که مدل موهای آنها بسیار مرتب و منظم باشد، همیشه با لباس های شلخته و گشاد روی صحنه می‌رفتند و موهای ژولیده ای داشتند. لباسهای آنها غالباً گشاد تر از اندازه معمول بود. این گروه هدف خود را از پوشیدن این لباس ها آن می دانست که لباس های فاخر نشان دهنده ارزش هنرمند نیست و هنرمند می تواند با لباس های معمولی و آرایش موی سر و صورت ژولیده هم هنر خود را به خوبی ارائه دهد. این طرز برخورد با جامعه دوقطبی آن زمان بسیار مورد توجه جوانان دوره قرار گرفت، اما پس از تمام شدن جنگ سرد، یعنی در اوایل دهه ۹۰ میلادی این گروه و طرز تفکر آنها کم کم به بوته فراموشی سپرده شد. در سال های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴ این مدل لباس پوشیدن یعنی استایل گرانج دوباره مد شد و مورد استقبال بسیاری از از افراد قرار گرفت.


ویژگی های این استایل

لباس پوشیدن در استایل گرانج به این صورت است که هیچگونه نظم و ترتیبی در آن نباید باشد ژولید گی گشادی و راحتی ویژگی های اصلی و مهم این استایل است لباس ها در استایل گرانج روی هم روی هم پوشیده می شود و ممکن است یک لباس آستین بلند را زیر لباس آستین کوتاه پوشید و یا اینکه یقه لباس روی انقدر گشاد باشد که لباس زیر شما کاملا مشخص باشد لباس ها باید اورسایز یا که به معنی بزرگتر از اندازه معمول است باشد در استایل گرانج لباس ها زنانه مردانه ندارد و هر کس با هر جنسیتی هر لباسی را که بخواهد می تواند بپوشد به شرط اینکه لباس ها با همدیگر است و هماهنگ نباشد رنگ های لباس ها باید به صورت خاصی ناهماهنگ باشند در کل لباس هایی که در این مود پوشیده می شود نباید زرق و برقی باشد و از تجمل دور باشد.

همانطور که گفته شد در دهه های ۷۰ و ۸۰ میلادی، گروه گرانج برای اعتراض به قوانین جامعه دوقطبی به وجود آمد و برای مخالفت با هنجارهایی که باعث رنج و عذاب مردم می شد، این مدل از آهنگ و لباس را به جامعه معرفی کردند. اما در دهه ۲۰۱۳ این اعتراض به هنجارهای اجتماعی نبود بلکه بیشتر برای حفاظت از محیط زیست این جریان دوباره به راه افتاد، به همین دلیل طرفداران استایل گرانج خود را همچنین طرفدار طبیعت می‌دانند. بنابراین تا اندازه ای که ممکن است تلاش می‌کنند که لباس های شان از اجناس دست دوم، بازیافتی و یا قدیمی باشد و یا اینکه از الیاف طبیعی ساخته شده باشد. می توان گفت که استایل گرانج در هر زمانی که مردم تحت فشار و اذیت ساختار بد اجتماعی باشند، دوباره به وجود می آید و به نوعی مبارزه مدنی برای شکستن هنجارهای بد به شمار می رود و مردم عادی هم می توانند با پوشیدن این گونه لباس ها اعتراض خود را به ساده ترین شکل ممکن نشان دهند. همچنین کسانی که از ثروت و مکنت زیادی برخوردار نیستند، اما دلشان می خواهد که طبق مد روز لباس بپوشند استایل گرانج برای شان بسیار مناسب است.