چگونه والدین خوبی باشیم؟ معرفی ویژگی های پدر و مادر خوب

0
173
ویژگی های پدر و مادر خوب و روش هایی برای اینکه چگونه والدین خوبی باشیم؟

پدر و مادر بودن یکی از زیباترین و دلنشین ترین تجارب زندگی است، اما به معنای آن نیست که پذیرفتن این مسئولیت آسان است. اهمیتی ندارد فرزند شما چند سال دارد، این کار همیشه دشوار خواهد بود. برای این که والدین خوبی باشیم، باید احساس عشق و ارزش را به فرزند خود القا کرده و تفاوت میان درست و اشتباه را به او بیاموزیم. در نهایت یکی از مهم ترین وظایف و ویژگی های پدر و مادر خوب ، ایجاد یک محیط پرورشی برای رشد فرزندان است تا به بزرگسالانی با اعتماد به نفس، مستقل و محتاط تبدیل شوند. اگر شما هم با این سوال مواجه هستید که چگونه والدین خوبی باشیم؟ مراحل زیر را یک به یک عملی کنید.

 

روابط صمیمانه مادر و فرزند

عشق ورزیدن به فرزند

عشق و محبت خود به فرزندتان را بروز دهید

برخی مواقع بهترین چیزی که می توانید به فرزندتان بدهید عشق و محبت است. کمی نوازش یا یک آغوش گرم، به فرزند شما ثابت می کند که شما چقدر به او اهمیت می دهید. هنگامی که موضوع به فرزندتان مربوط می شود، از اهمیت تماس فیزیکی غافل نشوید. در ادامه با چند روش برای ابراز عشق و محبت آشنا شوید.

  • یک آغوش گرم، کمی تشویق، قدردانی، تایید یا حتی یک لبخند کوچک می تواند تاثیر زیادی داشته باشد و اعتماد به نفس شما را افزایش دهد.
  • هر روز به فرزندتان بگویید که دوستش دارید، اهمیتی ندارد چقدر از دست او عصبانی هستید.
  • آن ها را در آغوش بکشید و ببوسید. اجازه دهید آن ها از بدو تولد به ابراز احساسات شما عادت کنند.
  • بدون هیچ قید و شرطی آن ها را دوست داشته باشید؛ آن ها را مجبور نکنید به شخصی که شما انتظار دارید تبدیل شوند تا عشق خود را به آن ها نشان دهید. به فرزندان تان نشان دهید که هر اتفاقی بیفتد باز هم آن ها را دوست خواهید داشت.

 

فرزند خود را ستایش کنید

ستایش فرزند، یکی از ویژگی های پدر و مادر خوب است. فرزندتان باید احساس کند که شما به او افتخار می کنید. اگر شما اعتماد به نفس لازم برای یک زندگی مستقل در دنیا را به آن ها ندهید، آن ها قدرت به دست آوردن استقلال و تجربه را به دست نخواهند آورد. هنگامی که کار خوبی انجام می دهند، نشان دهید که متوجه این امر شده اید و به آن ها افتخار می کنید.

  • در عین حال که دستاوردها، استعدادها و رفتارهای خوب فرزندتان را ستایش می کنید، بخشی از اشتباهات او را نادیده بگیرید. این کار باعث می شود تا او فکر کند که شما فقط کارهای خوب او را می بینید.
  • در کنار ستایش کردن، بازخوردهای منفی را نیز به شیوه ای مناسب بروز دهید. اگرچه گفتن این که فرزندتان در اشتباه است کمی دشوار به نظر می رسد، اما باید برای شخصیت سازی بهتر این قبیل امور را نیز به او گوشزد کنید.
  • اگر فرزندانتان برای درک اشتباه بیش از اندازه کوچک هستند، آن ها را با عشق و تشویق به سمت مسیر درست هدایت کنید. به آن ها نشان دهید که انجام تلاش های جزئی برای نمرات بهتر، می تواند منجر به خوشحالی و موفقیت در زندگی شود.
  • از عبارات سردی مانند ” خوب بود” بپرهیزید به جای آن به توصیف ماجرا بپردازید تا فرزندتان کاملا متوجه شود این تشویق را به چه علت به دست آورده است. برای مثال ” تو موقع بازی خیلی خوب با خواهرت رفتار کردی ” یا ” ممنونم که بعد از بازی کردن اسباب بازی هاتو جمع کردی “

 

فرزندتان را مقایسه نکنید؛ بخصوص با خواهر یا برادرش

هر کودکی به نوبه خود منحصر به فرد است. تفاوت های آن ها را درک کنید و اجازه دهید هر کدام از آن ها به اهداف و آرزوهای خود بپردازد. عدم بروز چنین رفتاری از سوی شما، باعث می شود تا فرزندتان احساس کند هرگز در چشم شما کافی به نظر نمی رسد. اگر می خواهید به بهبود رفتار آن ها کمک کنید، به جای این که بر رفتار اطرافیان تاکید کنید، در مورد اهداف و گرایش های فردی آن ها گفت و گو کنید. این کار خودباوری آن ها را افزایش داده و از پایین رفتن اعتماد به نفس او جلوگیری می کند.

  • مقایسه یک کودک با کودکان دیگران، ممکن است باعث بروز رقابت ناسالم شود. مطمئنا شما می خواهید که میان فرزندان تان رابطه ای بر اساس عشق و محبت بر قرار باشد، نه حس رقابت جویی.
  • برای خود، عزیز دردانه انتخاب نکنید. نظر سنجی ها نشان داده است که اکثر والدین در میان فرزندان خود یک عزیز دردانه انتخاب می کنند، اما اکثر فرزندان بر این باورند که آن ها فرزند عزیز دردانه هستند. اگر فرزندان شما به یکدیگر نزاع می کنند، طرف یک نفر را نگیرید، بلکه سعی کنید بی طرف و منصف باشید.
  • هر فرزندی باید مسئول رفتار خود باشد. سپردن مسئولیت فرزندان کوچک به فرزندان بزرگتر منجر به نزاع میان آن ها می شود. در حالی که اگر هر کس مسئولیت رفتار خود را به عهده داشته باشد، فردیت و اعتماد به نفس در او تقویت می شود.

 

به فرزندان خود گوش کنید

باید به صورت دو طرفه با فرزندان خود ارتباط برقرار کنید. حضور شما نباید صرفا نظارت بر قوانین را تداعی کند، بلکه باید زمانی که آن ها به مشکل برمی خورند به حرف هایشان گوش دهید. خود را به زندگی آن ها مشتاق نشان دهید و در امور آن ها درگیر شوید. اگر سوال شما این است که چگونه والدین خوبی باشیم ، باید در خانه فضایی بسازید که فرزندان بتوانند مشکلات بزرگ و کوچک خود را با شما درمیان بگذارند.

  • گوش کردن صحیح را بیاموزید. هنگامی که فرزندتان با شما صحبت می کند، به او نگاه کنید و با تکان دادن سر و تایید کردن حرف هایش با جملات و کلماتی مثل ” اوه اوه ” ، ” آره می فهمم ” یا ” خب می گفتی ” به او نشان دهید که حواستان جمع صحبت هایش است. به جای اینکه فقط بخواهید پاسخ او را بدهید، به درستی حرف هایش گوش دهید. وقتی نوبت صحبت کردن شما رسید، بعضی از جملات او را نقل قول کنید تا مطمئن شود به او گوش می دادید. مثلا می توانید بگویید ” همونجوری که خودت گفتی، امروز تو مدرسه خیلی خسته شدی “
  • حتی می توانید هر روز ساعتی را به صحبت با فرزندتان اختصاص دهید. این زمان می تواند قبل از خواب، هنگام صبحانه یا هنگام رسیدن به مدرسه باشد. برای این زمان احترام قائل باشید و با چک کردن تلفن یا حرکات دیگر در آن اختلال ایجاد نکنید.
  • اگر فرزندتان می خواهد چیزی به شما بگوید موضوع را جدی بگیرید. اگر در همان لحظه می خواهد صحبت کند با دقت به حرف های او گوش دهید، یا اگر نمی توانید، آن را به زمانی که واقعا می توانید گوش دهید، موکول کنید.
  • هوش و ذکاوت فرزندتان را دست کم نگیرید. آن ها هنگامی که چیزی اشتباه (یا درست) باشد احساس خواهند کرد؛ بنابراین کمی زمان صرف کرده و دیدگاه او را بشنوید.

 

برای فرزندتان زمان صرف کنید

با این حال مواظب باشید با حضور همیشگی، او را محدود نمی کنید. تفاوت زیادی میان حمایت کردن و زندانی کردن وجود دارد. آن ها باید احساس کنند که زمان وقت گذرانی با یکدیگر مقدس است، نه این که احساس اجبار داشته باشند.

  • هنگامی که درحال گذراندن زمان با فرزندتان هستید، تکنولوژی را از خودتان دور کنید. تلفن همراه خود را کنار بگذارید تا بتوانید به درستی به حرف های او گوش داده و تمام توجهات تان به فرزندتان باشد؛ بدون آنکه بخواهید به پاسخ دادن پیام هایتان فکر کرده یا در فضای مجازی جستجو انجام دهید.
  • با هر کدام از فرزندان تان به صورت اختصاصی وقت بگذرانید. اگر بیش از یک فرزند دارید، زمان خود را به طور مساوی میان آنها تقسیم کنید.
  • به جرف های فرزندان تان گوش دهید و به اهداف و دیدگاه های آن ها احترام بگذارید. با این وجود به یاد داشته باشید که شما والدین آن ها هستید. فرزندان به مرزهایی نیاز دارند. اگر فرزندتان بتواند هرجور که دوست دارد با شما رفتار کند، هنگامی که در بزرگسالی با قوانین اجتماعی روبه رو شود، دچار مشکل خواهد شد. اینکه همیشه مطابق میل فرزندتان رفتار نکنید، از شما والدین بدی نخواهد ساخت. می توانید ” نه ” بگویید، اما برای این کار یک دلیل منطقی یا جایگزین داشته باشید. جمله ” چون من می گم ” دلیل چندان موجهی نیست!
  • بسته به علایق آن ها، با یکدیگر به پارک، موزه و یا کتابخانه بروید.
  • بر امور مدرسه نظارت داشته باشید. در انجام تکالیف آن ها را همراهی کنید. به دیدن معلم شان بروید و در مورد عملکرد آن ها در مدرسه مطلع شوید.

 

در رویدادهای مهم در کنار آن ها باشید

شاید برنامه کاری شما پیچیده باشد، اما باید هرچه در توان دارید را به کار برید تا در لحظات مهم زندگی آن ها، از جشن شکوفه ها گرفته تا فارغ التحصیلی دبیرستان، حضور داشته باشید. به یاد داشته باشید که بچه ها سریع بزرگ می شوند و روزی بدون آن که شما احساس کنید مستقل خواهند شد. رئیس شما ممکن است عدم حضور شما در جلسه را فراموش کند، اما قطعا فرزندتان عدم حضور شما در مسابقه اش را فراموش نخواهد کرد. اگرچه نباید همه چیز را به خاطر فرزندتان کنار بگذارید، اما حداقل سعی کنید در رویدادهای مهم او شرکت کنید.

  • اگر به قدری پرمشغله هستید که شرکت در اولین روز مدسه یا هر رویداد مهم دیگری را از دست دهید، شاید بعدا از این بابت پشیمان شوید. شما که نمی خواهید فرزندتان مراسم فارغ التحصیلی اش را با غیبت پدر و مادرش به یاد بیاورد.

 

روابط صمیمانه پدر و فرزندی

با انضباط باشید

از قوانین منطقی استفاده کنید

از قوانینی که برای یک زندگی شاد و مفید مناسب است، استفاده کرده و قوانین زندگی ایده آل را کنار بگذارید. باید برای پرورش و رشد فرزندتان قوانین و خطوط راهنما تعیین کنید؛ در غیر این صورت ممکن است در راه اشتباه قدم بردارد. به طور کلی فرزندتان بیش از آن که از قوانین شما بترسد، باید آن را دوست بدارد.

  • قوانین خود را به طور واضح مشخص کنید. بچه ها باید به طور دقیق از عواقب رفتارهای خود آگاه باشند. اگر آن ها را مجازات می کنید، اطمینان حاصل کنید که او دلیل این کار و اشتباه خود را به درستی درک کرده است. اگر نتوانید دلیل تنبیه و اشتباه او را به درستی تشریح کنید، تنبیه، تاثیر لازم را نخواهد گذاشت.
  • شما می بایست نه تنها قوانین منطقی را تنظیم کنید، بلکه آن ها را به طور منطقی نیز اعمال کنید. از مجازات شدید و سختگیرانه برای اشتباهات کوچک بپرهیزید. هرچیزی که ممکن است به فرزند شما آسیب برساند را به طور کلی فراموش کنید.

 

تا جایی که می توانید بر خود مسلط باشید

این که بتوانید هنگام تشریح قوانین، تاحد ممکن آرام و منطقی باشید، مسئله بسیار مهمی است. شما به عنوان یک پدر و مادر باید در نظر فرزندان تان جدی جلوه کنید؛ اما نه این که از شما بترسند یا شما را متزلزل بشمارند. مشخصا این موضوع می تواند یک چالش بزرگ باشد؛ به خصوص هنگامی که فرزندان شما خارج از عرف رفتار می کنند. اما اگر احساس می کنید که صدای شما دارد بالا می رود، یک نفس عمیق بکشید، آرام شوید و اجازه دهید فرزندتان متوجه شود که شما را ناراحت کرده است.

  • همه ما برخی مواقع کنترل خود را از دست می دهیم. اگر چیزی بگویید یا انجام دهید که باعث پشیمانی شما شود، باید از فرزند خود عذرخواهی کرده و اجازه دهید او بداند که شما مرتکب اشتباه شده اید. اگر نشان دهید که این رفتار عادی است، او کم کم از شما تقلید خواهد کرد.

 

مقاوم باشید

باید قوانین را همیشه اجرا کنید، و در مقابل تلاش های فرزندتان برای استثنا قائل شدن، مقابله کنید. اگر اجازه دهید فرزندتان گاه و بی گاه از قوانین تخطی کند، نشان می دهید که قوانین شما شکننده هستند. اگر یکبار بگویید ” باشه، اما فقط همین یکبار” این اتفاق بیش از یکبار تکرار خواهد شد؛ پس باید برای حفظ قوانین تان پافشاری کنید.

  • اگر فرزندتان احساس کند قوانین شما شکستنی هستند، انگیزه خود را برای پیروی از آن ها از دست خواهد داد.

 

با همسرتان متحد باشید

اگر با همسرتان زندگی می کنید، فرزندتان باید به چشم یک جبهه متحد به شما نگاه کند، مانند دو نفر که با یکدیگر امور را تایید یا رد می کنند. اگر کودک شما احساس کند که مادر همیشه پاسخ مثبت می دهد و جواب پدر همیشه منفی است، آن زمان احساس می کند یکی از والدین بهتر از دیگری است. آن ها باید شما را به عنوان یک جفت واحد درک کنند. اینگونه هنگامی که در امور مختلف توافق نظر ندارید در شرایط پیچیده گرفتار نخواهید شد.

  • البته این موضوع به این معنا نیست که شما و همسرتان باید ۱۰۰% بر وی تمامی موضوعات مربوط به فرزندتان با یکدیگر توافق داشته باشید؛ بلکه باید به جای ایستادن رو در روی یکدیگر، برای حل مشکل فرزندتان با یکدیگر تعامل کنید.
  • نباید جلوی فرزندتان با یکدیگر بحث کنید. اگر آن ها خواب هستند، گفت و گو را آرام پیش ببرید. هنگام مشاجره والدین، احساس ناامنی و ترس بر کودکان غلبه خواهد کرد. به علاوه، آن ها یاد می گیرند مانند شما با بچه های دیگر مشاجره کنند. به آن ها نشان دهید که افراد اختلاف نظر خود را با گفت و گوی مصالحت آمیز پیش می برند.

 

برای فرزند خود نظم و ترتیب مشخص کنید

بچه ها باید نظم و منطق را در خانواده و زندگی خانوادگی احساس کنند. این کار احساس امنیت، صلح و زندگی شادمان در داخل و بیرون از خانه را تقویت خواهد کرد. می توانید با استفاده از روش های زیر نظم و ترتیب را به زندگی فرزندتان وارد کنید:

  • قوانینی مانند ساعت خواب، ساعت انجام دادن تکالیف و یا آمدن به خانه تنظیم کنید تا آن ها محدودیت های خود را بشناسند. این کار باعث می شود آن ها احساس کنند شما دوستشان دارید و به آن ها اهمیت می دهید. شاید کمی شورش بر سر این مرزها ایجاد شود، اما فرزندان تان از درون می فهمند که نگران آن ها هستید و برای محافظت از آن ها این قوانین را تعیین می کنید.
  • با سپردن برخی از امور به آن ها احساس مسئولیت پذیری را در فرزندتان تقویت کرده و برای انجام کارهای اضافه نوعی پاداش (مانند پول، زمان بیشتر برای بازی کردنیا زمان بیشتری برای بیرون ماندن از خانه) به او بدهید. به عنوان مجازات عدم انجام دادن کارها، برخی از امتیازهای آن ها را بگیرید. حتی کوچکترین فرزند شما باید عواقب کار خود را بپذیرد. هرچه فرزندتان بزرگتر می شود، مسئولیت بیشتری و در نتیجه پاداش یا مجازات بیشتری برای او در نظر بگیرید.
  • صحیح و اشتباه را به او بیاموزید. اگر مذهبی هستید، می توانید او را به مراکز آموزشی مذهبی ببرید. اگر مذهبی نیستید، خودتان مسئولیت آموزش امور اخلاقی را به عهده بگیرید. در هر صورت جلوی آن ها ریاکاری نکنید و آماده باشید که او به شما بگوید رفتارتان با گفتارتان متفاوت است.

 

به جای شخصیت فرزندتان، رفتار او را مورد انتقاد قرار دهید

همیشه رفتار اشتباه او را مورد انتقاد قرار دهید، نه تمام رفتارهایش را. شما باید به او بیاموزید که می تواند از طریق رفتار صحیح به خواسته های خود برسد. به او اجازه دهید که رفتار خود را بهبود ببخشد.

  • هنگامی که اشتباهی از او سر می زند، خطایش را به او گوشزد کرده و رفتار جایگزینی به او پیشنهاد دهید. از بیانیه هایی مانند ” تو خیلی بی ادبی ” بپرهیزید و به جای آن بگویید ” بد رفتاری با خواهر کوچیکت، کار درستی نیست ” دلیل ناخوشایند بودن این رفتار را نیز برای او توضیح دهید.
  • حتی هنگامی که مرتکب خطا می شوند با آن ها مهربان باشید. سخت و جدی بودن به معنای بداخلاق و عصبانی بودن نیست.
  • از تحقیر کردن فرزندتان در جمع بپرهیزید. اگر در جمع رفتار اشتباهی از او سر زد، فرزندتان را به کناری کشیده و به طور خصوصی اشتباهش را متذکر شوید.

 

پدر و مادر در حال بوسیدن فرزند خود

به شخصیت سازی فرزند خود کمک کنید

به فرزندان خود استقلال را بیاموزید

به فرزنان تان بگویید که تفاوت داشتن هیچ ایرادی نداشته و لزومی ندارد از دیگران تقلید کنند. در کودکی و جوانی، درست و غلط را به آن ها بیاموزید تا بتوانند به جای گوش دادن و دنبال کردن، خودشان تصمیم بگیرند. به یاد داشته باشید که قرار نیست فرزندتان یک نسخه از شما باشد. اگرچه شما از او مراقبت می کنید، اما فردیت مستقلی دارد؛ بنابراین سعی نکنید آرزوهای خود را از طریق آن ها محقق کنید.

  • هنگامی که فرزنان تان به سن تصمیم گیری می رسند، آن ها را تشویق کنید تا از میان دیدن برنامه های مورد علاقه شان و بازی کردن با دوستان خود دست به انتخاب بزنند. تنها در صورتی که فکر می کنید یک کار خطرناک است یا ممکن است فردی تاثیر منفی روی فرزنتان بگذارد در تصمیم او دخالت کنید.
  • شاید فرزندتان حالت دفاعی به خود بگیرد و برنامه و انتخاب شما را کنار زده و تصمیمات خود را جایگزین آن کند.
  • آن ها باید با عواقب تصمیمات خود روبه رو شوند( چه خوب، چه بد). این تجربه در تصمیمات بعدی به آن ها کمک خواهد کرد تا بهتر با مشکلات روبه رو شده و خود را برای بزرگسالی و مستقل شدن، آماده کنند.
  • کارهایی که توانایی انجام آن را دارند به عهده خودشان بگذارید. اگرچه بردن یک لیوان آب به رختخواب کار دوست داشتنی است و باعث می شود فرزندتان سریع تر به خواب رود، اما اجازه ندهید تکرار این عمل به وظیفه شما تبدیل شود.

 

الگوی خوبی باشید

اگر می خواهید فرزندتان رفتار خوبی داشته باشد، باید خودتان به الگوی آن رفتار تبدیل شوید و امیدوار باشید تا آن ها با الگویی که وضع کرده اید اخت بگیرند. علاوه بر توضیحات کلامی، رفتار مورد نظر را در عمل به آن ها نشان دهید. کودکان تمایل دارند به آن چه می بینند و می شنوند تبدیل شوند، مگر این که بخواهند قالب ارائه شده را آگاهانه بشکنند. لزومی ندارد فرد کاملی باشید، اما باید تلاش کنید تا نمونه چیزی باشید که آن را از فرزندان تان انتظار دارید. اگر از فرزندتان بخواهید مودب باشد، اما خودتان در سوپر مارکت یک دعوای نفرت انگیز به راه بیندازید، در نظر آن ها ریاکار جلوه خواهید کرد.

  • همه ما مرکتب اشتباه می شویم، اما بهتر است در مقابل فرزندتان عذرخواهی کرده یا به اشتباه خود اعتراف کنید. می توانید چیزی شبیه به ” من واقعا نمی خواستم سرت داد بزنم؛ فقط خیلی ناراحت بودم ” بگویید. این کار بهتر از انکار اشتباه است، زیرا این رفتار را به فرزند خود نیز یاد خواهید داد.
  • آیا می خواهید به فرزند خود انجام دادن کارهای خیر را بیاموزید؟ پس در امور خیریه شرکت کرده و فرزندتان را به همراه خود ببرید. می توانید برای افراد بی خانمان غذا درست کنید یا در سرو غذا برای آن ها به دیگران کمک کنید. دلیل این اعمال را برای آن ها توضیح دهید تا معنای آن را بهتر درک کنند.
  • با کمک گرفتن از آن ها در کارهای سخت، شرایط برخورد با مسائل مشکل را به آن ها نشان دهید. احتیاجی نیست به تنهایی با موقعیت روبه رو شوند؛ تنها کمک گرفتن از آن ها کافی خواهد بود. هرچه زودتر کمک کردن را بیاموزند، مدت زمان طولانی تری به این کار خواهند پرداخت.
  • اگر می خواهید دختر یا پسرتان وسایلش را با دیگران تقسیم کند، نمونه خوبی باشید و وسایل خود را با او شریک شوید.

 

به فضای شخصی فرزند خود احترام بگذارید

همانگونه که انتظار دارید آن ها به حریم شخصی شما احترام بگذارند، شما نیز برای برای آن ها احترام قائل باشید. برای مثال اگر به آن ها می گویید که اتاق خواب شما جزء مناطق ممنوعه برای آن ها محسوب می شود، شما نیز از همین قوانین برای اتاق آن ها پیروی کنید. اجازه دهید هنگامی که به اتاق شان وارد می شوند احساس کنند که هیچ کس قفسه ها، کمد و کتابخانه آن ها را زیر و رو نمی کند. این کار به آن ها یاد می دهد به فضای شخصی خود و دیگران احترام بگذارند.

  • اگر فرزند شما متوجه شود در وسایل او سرک می کشید، اعتماد خود را نسبت به شما از دست خواهد داد و جلب دوباره اعتماد او به زمان زیادی نیاز خواهد داشت.
  • به فرزندتان اجازه دهید فضای شخصی برای خود داشته باشند و قبول کنید که آن ها رازهایی برای خود داشته باشند.

 

فرزند خود را به سمت داشتن یک سبک زندگی سالم تشویق کنید

مصرف مواد غذایی سالم و به طور کلی داشتن یک سبک زندگی سالم برای آن ها اهمیت بسزایی دارد؛ بنابراین مطمئن شوید به اندازه کافی مواد غذایی سالم مصرف می کنند. با آن ها ورزش کنید و از خواب کافی و استراحت شان غافل نشوید. آن ها را به سمت مسیر سلامتی هدایت کنید، اما مراقب باشید تاکید بیش از اندازه شما موجب فشار برای مصرف یک ماده غذایی یا پیروی از یک قاعده به خصوص نشود. به جای رهبر، نقش یک مشاور را بازی کنید. اجازه دهید خودشان راه حل را پیدا کنند و شما بر روی آن نظارت داشته باشید.

  • برای تشویق آن ها به ورزش، از همان سال های ابتدایی آن ها را به کلاس های ورزشی ببرید؛ اینگونه به ورزش کردن مشتاق می شوند که این امر برای سلامتی آن ها نیز مفید است.
  • اگر در توضیح مضرات خوردن یک غذای خاص زیاده روی کرده یا آن را منع کنید، شاید فرزندتان به اشتباه برداشت کند که شما به او دستور می دهید. هنگامی که این اتفاق رخ دهد، او دیگر با شما غذا نخواهد خورد، احساس بدی از غذا خوردن در اطراف شما خواهد داشت و این روند آن ها را به سمت تنقلات و مواد غذایی آماده سوق خواهد داد.
  • عادت به مصرف مواد غذایی سالم را از سال های ابتدایی شروع کنید. شاید آبنبات جایزه مناسبی برای کودکان نباشد؛ زیرا زمانی که بزرگ تر می شوند، شاید این موضوع را حس کنند که باید به وسیله چنین غذاهایی به خود پاداش دهند و این امر به اضافه وزن آن ها منجر خواهد شد. در دوران کودکی نیز از میان وعده های سالم استفاده کنید. به جای چیپس از بیسکوئیت، انگور و …استفاده کنید.
  • عادات غذایی کودکی در بزرگسالی نیز ادامه پیدا می کند. بر تمام کردن غذا تاکید کنید و به آن ها بیاموزید که هر بار مقدار اندکی در بشقاب خود غذا بریزند، اگر تمام شد می توانند دوباره بشقاب را پر کنند، اما نمی توانند غذایی که در بشقاب شان باقی مانده است را به غذای اصلی اضافه کنند.

 

به او بفهمانید که برای انجام برخی امور، باید به سن قانونی برسد

هنگامی که قصد دارد کاری را انجام دهد که برای سنش زود است، به او هشدار دهید. حتی هنگامی که فرزندتان هنوز کوچک است می توانید در این مورد با او صحبت کنید. برای آن ها توضیح دهید که برای انجام برخی از کارها باید تا رسیدن به سن مناسب منتظر بمانند و هر کاری سن مخصوص خود را دارد. صحبت نکردن در مورد چنین مسائلی می تواند عواقب خطرناکی به همراه داشته باشد.

  • کاری نکنید که فرزندتان از واکنش شما هراس داشته باشد؛ این کار می تواند عواقب غیر قابل بازگشتی داشته باشد.

 

اجازه دهید فرزندتان زندگی را شخصا تجربه کند

همیشه برای آن ها تصمیم گیری نکنید؛ آن ها باید نحوه زندگی کردن با عواقب تصمیمات خود را بیاموزند. در هر صورت، زمان تصمیمات شخصی آن ها فرا خواهد رسید. بنابراین بهتر است این کار را با تصمیمات کوچک تر شروع کنند و با جوانب بد و خوب آن روبه رو شوند.

  • باید بیاموزند که رفتارهایشان عواقبی به دنبال خواهد داشت( چه خوب، چه بد). این کار باعث می شود آن ها به تصمیم گیرنده های خوبی تبدیل شوند و توانایی حل مشکلات را بیاموزند. اینگونه برای استقلال و بزرگسالی نیز آماده خواهند شد.

 

اجازه دهید اشتباه کنند

زندگی معلم خوبی خواهد بود. اگر به تنهایی مسئول عواقب یک موضوع هستند، سعی نکنید به سرعت آن ها را از نتیجه رفتارشان نجات دهید. برای مثال، اگر دستش را برید ( در حد یک برش جزئی)، شاید درد داشته باشد، اما تحمل این درد بهتر از آن است که از وجود لبه برنده چاقو بی خبر باشند. شما نمی توانید برای همیشه از فرزندتان مراقبت کنید، دیر یا زود با درس های زندگی آشنا خواهند شد. اگرچه ایستادن و تماشای درد کشیدن آن ها دشوار است، اما در طولانی مدت به سود هر دوی شما خواهد بود.

  • هنگامی که فرزندتان از زندگی درس گرفت از گفتن جملاتی مانند ” من که بهت گفته بودم ” استفاده نکنید. به جای آن اجازه دهید فرزندتان راه حل خود را در مورد اتفاقی که افتاده است با شما در میان بگذارد.
  • چه مرتکب اشتباه بزرگی شود چه اشتباهات جزئی، همیشه در کنارش باشید. لزومی ندارد از وقوع مسائل پیشگیری کنید، اما می توانید راهنمای خوبی باشید و بر تصمیمات آن ها تاثیر بگذارید. می توانید مهارت مقابله با اشتباه و یافتن راه حل را به آن ها بیاموزید. در میان این فرآیند، به او کمک کرده و حمایتگرش باشید؛ فقط مراقب باشید که آن ها را از دنیای واقعی جدا نکنید.

 

از اشتباهات خود دست بکشید

قماربازی، سیگار کشیدن، مصرف الکل و مواد مخدر می تواند امنیت آن ها را به خطر بیندازد. برای مثال، سیگار کشیدن همیشه بر سلامتی محیط زندگی کودک تاثیر خواهد گذاشت. استنشاق دود سیگار بیماری های گوناگونی برای کودکان به همراه دارد. علاوه بر این ممکن است موجب مرگ زودرس والدین شود. مصرف الکل و مواد مخدر نیز بر روی سلامتی آن ها تاثیر گذاشته و محیط زندگی متزلزلی برای فرزندان به وجود خواهد آورد.

 

از فرزندتان توقع بی دلیل نداشته باشید

تفاوت زیادی میان این که از فرزندتان بخواهید مسئولیت پذیرو بالغ باشد، با این که او را مجبور کنید تا به یک زندگی ایده آل دست یابد وجود دارد. نباید از او بخواهید به رتبه های بالا دست یابد یا بهترین بازیکن تیم فوتبال باشد؛ به جای این کار او را به درس خواندن و ورزش کردن تشویق کرده، و اجازه دهید فرزندتان در حد توانش تلاش کند.

  • اگر تنها به دنبال بهترین ها باشید، شاید فرزندتان احساس کند که نمی تواند شما را به مقصودتان برساند یا حتی در این فرآیند دچار تشویش شود.
  • شما که نمی خواهید فرزندتان به خاطر این که در جلب رضایت شما احساس ناتوانی می کند از شما بهراسد. بهتر است مشوق باشید تا فرمانده.

 

می دانید که کار والدین هرگز تمام ندارد

شاید فکر کنید که به شخصیت فرزندتان فرم داده اید و او قادر است از این پس اداره امور را در دست بگیرد. وظیفه شما به عنوان والدین تاثیر بسیار زیادی بر روی فرزندان تان دار و آن ها همیشه به عشق و محبت شما احتیاج خواهند داشت، حتی اگر کیلومترها دورتر از شما زندگی کنند. شاید هر روز در زندگی او حضور نداشته باشید، اما باید همیشه به فرزندتان نشان دهید که برای شما اهمیت دارد و هر اتفاقی بیفتد در کنار او خواهید بود.

  • فرزند شما همیشه به پند و مشورت شما نیاز خواهد داشت و حرف های شما بر روی زندگی او تاثیرگذار خواهد بود. در طول این سال ها نه تنها می توانید تکنیک های خود را ارتقا دهید، بلکه می توانید بیاموزید که چگونه یک پدربزرگ و مادربزرگ خوب باشید!

 

روابط صمیمی در خانواده

خلاصه

برای اینکه والدین خوبی باشید، به فرزند خود علاقه زیادی نشان داده و بگذارید تا بداند که فرقی ندارد چه اتفاقی بیافتد، شما همیشه او را دوست خواهید داشت. سعی کنید ۳ برابر بیشتر از اینکه بازخورد منفی از خودتان نشان می دهید، او را ستایش کنید. این کار باعث خواهد شد تا احساس مثبت بیشتری به خود داشته باشد. تمرین کنید که به درستی به حرف هایش گوش دهید. مثلا هنگامی که فرزندتان درحال صحبت کردن با شماست، به او نگاه کرده و به دقت به حرف هایش گوش دهید و از جملات کوتاهی مثل ” چقدر جالب ” یا ” واقعا؟ خیلی خوبه ” استفاده کنید. همواره قوانین مشخصی را وضع کرده و نگذارید تا فرزندتان به هیچ عنوان آن ها را نادیده بگیرد. همچنین هنگامی که فرزندتان کاری برخلاف قوانین شما انجام داد، سعی کنید تا خودتان را کنترل کنید. به جای این رفتارها، عواقبی را برای اعمال فرزندتان در نظر بگیرید تا او بفهمد چه کارهایی قابل قبول بوده و چه کارهایی از نظر شما غیرقابل قبول می باشد.

 

کمک کردن مادر به فرزند

نکات

  • به کودکی خودتان بازگردید. به اشتباهاتی که پدر و مادر خودتان مرتکب شده بودند فکر کرده و سعی کنید شما این کار را انجام ندهید. هر نسل پدر و مادری می بایست موفقیت ها و در عین حال اشتباهات جدیدی را مرتکب شود.
  • اگر شما سعی دارید که رفتاری را ترک کنید، به کلاس ها و گروه هایی بروید که همگی قصد در ترک همین رفتار را دارند. سعی کنید همیشه کسی را داشته باشید که بتوانید در مورد رفتار نامناسب تان با او صحبت کنید. به یاد داشته باشید که با این کار، نه تنها به خودتان، بلکه به فرزند خود نیز کمک می کنید.
  • هنگامی که فرزندتان کار خوبی انجام می دهد، او را تشویق کرده و از عبارات مثبت استفاده کنید.
  • فرزندتان را همیشه تشویق کنید. اگر کار خوبی انجام داد، او را ستایش کنید. اگر هم کار بدی انجام داد، همان یک کار را مورد انتقاد قرار دهید، نه کل شخصیت او را. با توضیح دلیل کامل اینکه چرا کاری که فرزندتان انجام داده درست یا غلط است، انضباط و دیسیپلین را به او بیاموزید. اگر به معایب او توجه کنید، همیشه راهی برای پیشرفت خواهد داشت.
  • رفتارهای غلط گذشته خود را با فرزندان تان به اشتراک نگذارید. چراکه آنها خودشان را با شما مقایسه کرده و همچنین آن ها از شما توقع انجام کارهای بد را ندارند.
  • به نیاز خود برای دوست داشته شدن بپردازید، اما نیازهای فرزندان تان را در اولویت قرار دهید. برای رسیدن به اهداف و علاقه خود، فرزندتان را رها نکرده و او را در دردسر و خطر نیندازید. کودکان احتیاج دارند که احساس امنیت و دوست داشته شدن کنند. اگر آن ها را با افراد غریبه تنها بگذارید، احساس ناامنی خواهد کرد. تمام افراد به عشق و محبت نیاز دارند.
  • اگر قصد دارید والدین خوبی باشید، بگذارید فرزندتان شخصیت خودش را نشان دهد تا بتوانید به درستی ببینید چه چیزی را دوست دارد و دلیلش چیست. این کار به آن ها کمک می کند تا اعتماد به نفس شان افزایش پیدا کرده و به درستی دریابند که واقعا چه شخصیتی دارند.
  • به حرف هایی که فرزندتان می زند گوش دهید.
  • روش زندگی خودتان را به آن ها تحمیل نکنید. بگذارید انتخاب های خودشان را داشته و هرطور که دوست دارند زندگی کنند.
  • فکر نکنید که شما فرزندتان را بهتر از خود او می شناسید. اگر به شما گفت که دیگر چیزی را دوست ندارد، به او اعتماد کنید.
  • نوجوانی که در آستانه جوانی قرار دارد، بیش از همیشه به حمایت والدین خود احتیاج دارد. فکر نکنید که چون فرزندتان ۱۸ ساله است، می توانید او را با مشکلات و مسائلی که دارد رها کرده و تنها بگذارید. اما در عین حال، در مسائلی که اهمیت چندانی ندارند، دخالت نکنید.
  • دوستان فرزندتان را قضاوت نکنید. این کار باعث می شود فرزندتان خیال کند که به دوست او علاقه ندارید. همیشه با فرزندتان رک و راست باشید.
  • فرزندتان را حمایت و تایید کنید، عدم انجام این کار باعث می شود تا او هزاران دلیل برای پس زدن شما داشته و منزوی شود؛ حتی ممکن است در نهایت به اعتیاد و مصرف الکل نیز روی آورد.
  • به یاد داشته باشید که فرزند شما یک انسان مانند بقیه افراد است. اگر فرزندتان عصبانی می شود، شاید باید کمی اطرافش را خالی کرده و او را تنها بگذارید.
  • اینکه یک پدر و مادر در تمامی زمینه ها عملکرد مناسبی داشته باشند، کمی به دور از حقیقت است. شما به طور مداوم با وظایف مختلفی و همچنین نیازهای مختلف فرزندان تان مواجه هستید. به عنوان والدین، می بایست تعادل را برقرار کرده و هنگامی که به کمک احتیاج داشتید کمک بگیرید، و با خودتان مهربان باشید و سعی کنید شرایط را کنترل کنید.
  • با فرزند یا فرزندان خود صادق باشید. سعی نکنید چیزی را مخفی کنید؛ چراکه او دیر یا زود متوجه آن خواهد شد.
  • اگر از دست فرزند خود عصبانی هستید، خود و فرزندتان را آرام کنید.
  • سعی کنید روابط دوستان تان را حفظ کنید.
  • سعی کنید در مقابل فرزندتان سیگار نکشید. چراکه ممکن است در آینده از این رفتار شما تقلید کند.
  • فرزندتان را به اماکن زیبا و جذاب ببرید و در کنار یکدیگر از منظره لذت ببرید.
  • از فرزندتان به خاطر تلاشی که کرده است تعریف کنید، نه به خاطر نتیجه کارش. در غیر این صورت او به فردی تبدیل خواهد شد که مدام در پی تعریف و تمجید می باشد.

 

روابط سرد پدر و مادر و ناراحتی فرزند

هشدار

  • از رفتارهای کلیشه ای موجود در فرهنگ، خانواده، یا هر فاکتور دیگر، دوری کنید. لطفا به این قضیه ایمان نداشته باشید که تنها یک راه برای بزرگ کردن و برخورد با فرزندان وجود دارد و همه باید مثل هم رفتار کنند.
  • هیچگاه بیش از اندازه با فرزندتان شوخی نکنید؛ این کار منجر به بروز رفتارهای نامناسبی از سوی فرزندتان خواهد شد.
  • وظایف شما به عنوان والدین، با بزرگ شدن فرزندتان خاتمه نمی یابد. اینکه پدر و مادر خوبی هستید یا خیر، در مدت زمان طولانی ثابت می شود. اما به یاد داشته باشید هنگامی که فرزندان تان بزرگ می شوند، تصمیماتی که در زندگی می گیرند کاملا به عهده خودشان است و خودشان می بایست با عواقب آن دست و پنجه نرم کنند.
  • از پدر و مادر بودن نهراسید. سعی کنید بهترین خود بوده و دوست خوبی برای فرزندتان باشید؛ اما هیچ گاه نگذارید که فراموش کنند شما والدین شان هستید.
تبلیغات

پاسخ دادن

نظر خود را وارد کتید
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید