وارد شدن به یک محیط جدید برای کودکان استرس زا است و این استرس به والدین هم سرایت می کند. برای همین است که اغلب در اولین روز مدرسه با صحنه گریه و ناراحتی کودکان و والدین آن ها مواجه می شویم. البته کار به همین گریه ختم نمی شود، و گاها این استرس موجب ایجاد بحران روحی در کودک می گردد. بحرانی که تا مدت ها ادامه یافته و موجب تنفر کودک از درس و مدرسه می شود. خوشبختانه پیشگیری از این استرس امکان پذیر است. در این مقاله با راهکارهایی برای کاهش استرس روز اول مدرسه در کودکان آشنا خواهید شد.

 

اقدامات قبل از مدرسه برای کاهش استرس

آماده کردن کودک قبل از اولین روز مدرسه، باعث می شود تا در هنگام جدایی از شما استرس بسیار کمتری را متحمل شود. در اینجا به روش هایی برای آشنا کردن کودک با محیط جدید خود اشاره شده است:

  • کودک خود را از قبل با فعالیت های معمول مدرسه آشنا کنید. مثلا کشیدن نقاشی یا تعریف کردن قصه.
  • او را چند بار به مدرسه برده و کلاسش را به او نشان دهید تا با محیط آن آشنا شود.
  • ترتیبی فراهم کنید تا قبل از شروع مدرسه، کودک تان معلمش را ببیند.

 

علاوه بر کم کردن استرس کودک، تاثیر کاهش استرس خودتان را نیز دست کم نگیرید. اگر در مورد جدا شدن از او در روز اول مدرسه نگران باشید یا احساس گناه کنید، احتمالا کودک شما نیز این موضوع را حس خواهد کرد. هر چه خودتان آرام تر و مطمئن تر باشید، کودک تان نیز اعتماد به نفس بالاتری خواهد داشت.

برای آماده کردن خود:

  • از معلم کودک تان در مورد فرایند برخورد آن ها با بچه ای که به خاطر جدایی از پدر و مادرش گریه می کند سوال کنید. مطمئن شوید که پرسنل مدرسه نیز برای این تغییر بزرگ در زندگی کودک تان آماده هستند.
  • ساختار برنامه روزانه مدرسه را سوال کنید. برخی از مدارس برنامه روز اول خود را با یک گپ و گفت دوستانه و جمعی با بچه ها آغاز می کنند؛ که در آن، برای راحت تر کردن فرایند این تغییر، معلم و کودک در مورد کارهایی که در روز قبل انجام داده و کارهایی که قرار است در آن روز انجام دهند صحبت می کنند.

 

خداحافظی با کودک در اولین روز مدرسه

خداحافظی بدون گریه و ناراحتی

لحظه خداحافظی در روز اول مدرسه، سخت ترین لحظه برای کودک و والدین است. در اینجا به چند نکته برای کاهش استرس و ناراحتی این لحظه اشاره شده است.

  • معلم را به کودک خود معرفی کنید. این کار باعث می شود تا یک ارتباط اولیه در میان آن ها شکل بگیرد. به وضوح نشان دهید که به معلم کودک خود اعتماد داشته و از اینکه کودک تان را به او می سپارید خیالتان راحت است.
  • یک دوست از خانه بیاورید. از معلم بپرسید که آیا امکان دارد وسیله ای مانند یک عروسک یا اسباب بازی را از خانه آورده و در صورت نیاز، از آن برای آرام کردن کودک خود کمک بگیرید. البته نباید عروسکی که بیشتر از همه دوست دارد را با خودتان ببرید، زیرا هیچ تضمینی وجود ندارد که آن عروسک سالم به خانه برگردد. چند گزینه دیگر برای آوردن از خانه عبارتند از: یک عکس خانوادگی، یک اسباب بازی خاص، یا یک پتو که کودکتان آن را دوست دارد.
  • در هنگام رفتن، حتما از کودک خود خداحافظی کنید. هرگز یواشکی نروید. حتی اگر احساس کنید که این برای تان راحت تر است، اما رفتن بدون خداحافظی ممکن است به اعتماد کودک نسبت به شما صدمه وارد کند.
  • وقتی خداحافظی کردید، سریع بروید. هر چه بیشتر دست دست کنید، این حس بیشتر به کودک تان القا می شود که مدرسه جای بدی است.
  • در هنگام رفتن، خود را راحت نشان دهید. برخی از والدین از بیرون پنجره کلاس با کودک خود بای بای کرده، و برخی نیز با صورت خود برای او شکلک در می آورند.
  • معطل نکنید. هرچه بیشتر بمانید، جدایی سخت تر خواهد شد. حتما به کودک تان بگویید که بعد از مدرسه به دنبال او خواهید رفت. و زمانی که به فعالیتی مشغول شد، به او بگویید “بعدا می بینمت!”.
  • یک برنامه خداحافظی ترتیب دهید. مثلا می توانید هر روز به یک روش مشخص از کودک خود خداحافظی کنید. لبانش را ببوسید، چشمان خود را روی گونه او بگذارید، بینی اش را با انگشت خود لمس کرده و در نهایت بغلش کنید. وقتی این کارها تمام شد، کودک تان می داند که باید به داخل مدرسه برود.
  • یک برنامه تشویقی بچینید. مثلا می توانید یک سررسید را در اختیار کودک خود قرار دهید. هر روزی که کودک تان بدون گریه و ناراحتی به مدرسه رفت، یک شکل لبخند در سررسید بکشید. هر روزی هم که گریه کرد، یک صورت ناراحت را نقاشی کنید. روز جمعه، سررسید را بیاورید و تعداد لبخندهای هفته را بشمارید و اگر به 5 عدد رسید، به کودک خود یک جایزه بدهید.
  • اسم کوچک همکلاسی های کودک تان را یاد بگیرید. وقتی همکلاسی های کودک تان را با اسم کوچک یاد می کنید، (مثلا می گویید: رامتین امروز هم کنار تو نشست؟ یا سارا که مریض بود، خوب شد؟) کودک تان نسبت به مدرسه احساس راحتی و امنیت بیشتری پیدا می کند.

 

عروسک خرس تدی

وسیله ای برای به یاد آوردن خانه

دور شدن از خانه برای اولین بار اصلا کار راحتی نیست. پس یک وسیله برای به یاد آوردن خانه به کودک خود بدهید تا روز اول مدرسه را راحت تر سپری کند.

  • عشقت در خانه منتظر توست. یک عکس از عروسک مورد علاقه کودک تان را در کیف او قرار دهید و به کودک خود بگویید هر وقت به عکس نگاه کرد، بداند که آن عروسک بی صبرانه منتظر است تا او به خانه برگردد.
  • یادداشت های عاشقانه در ظرف غذا. اگر کودک تان کمی خواندن بلد است، برای او جمله عاشقانه ساده ای بنوسید؛ مثلا دوستت دارم. اگر هم بلد نیست، یک نقاشی قلب یا گل برایش بکشید. این نوشته یا نقاشی را روی درب ظرف ناهارش بچسبانید تا بداند در تمام طول مدت حضور او در مدرسه، به یادش هستید.
  • یک اسباب بازی کوچک. ممکن است اجازه نداشته باشد ماشین کنترلی خود را به مدرسه ببرد، اما وجود یک اسباب بازی کوچک در کوله پشتی او باعث قوت قلبش می شود.
  • پتوی دوست داشتنی. گوشه کوچکی از پتوی مورد علاقه او را بریده و در کیفش قرار دهید تا در مواقع دلتنگی آن را لمس کرده و آرام شود.
  • زمان بزرگ شدن. ممکن است خواندن ساعت را به درستی بلد نباشد، اما بستن ساعت مچی باعث می شود تا احساس کند دیگر بزرگ شده است. همچنین او هر از چندگاهی به ساعت خود نگاه کرده و به خود القا می کند که زمان زیادی تا برگشتن به خانه باقی نمانده است.